Ik ben op de woongroep en ik hoor boven geschreeuw. Ik denk dat er echt iets aan de hand is, ik pak sleutels en ik ren de trap op.
Dilemma: Omdat ik mij schuldig voel aan het lijden van Huub, zet ik me helemaal open voor hem. terwijl ik voor het deel van ANGST van hem niet open wil staan.
Ik probeer hem nieuwe paden te laten voelen, waardoor ik me minder schuldig hoef te voelen.
Het lijkt erop dat mogelijke schuld mij de kracht ontneemt nom daadwerkelijk mijn grenzen aan te geven. (Door hem te vragen zijn angsten over Nino niet bij mij neer te leggen.
Overtuiging: Ik mag H ( as kwetsbare ander) niet buitensluiten omdat ik dan medeverantwoordelijk ben aan mijn lijden.
wil je verdergaan met bovenstaand onderzoek? of wil je een nieuw onderzoek starten?
Doorgaan met Google